Στις αρχές Ιουλίου παραλάβαμε μία ενήλικη τραυματισμένη Σταχτάρα (Apus apus) από Χαλκιδική. Το πουλί έφερε συντριπτικό κάταγμα αριστερού πήχη και η κατάσταση του τραύματος κρίθηκε ιδιαίτερα σοβαρή. Πολλά Κέντρα Περίθαλψης τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό δεν θα ασχολούνταν καθόλου με ένα τέτοιο περιστατικό και θα προχωρούσαν σε ευθανασία του ζώου. Εμείς έχοντας συσσωρεύσει πολλά χρόνια εμπειρίας προσπαθήσαμε να το σώσουμε.
Έγινε άμεσα ανάταξη των οστών και ακινητοποίηση του κατάγματος και υπήρξε συνεχή υποστήριξη του πουλιού καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας για όσο διάστημα χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Στις 20 Ιουλίου ο νάρθηκας αφαιρέθηκε και το κάταγμα είχε δέσει. Έπρεπε τώρα το πουλί να ξεπεράσει την αγκύλωση που είχε δημιουργηθεί στην άρθρωση του καρπού πράγμα το οποίο επιτεύχθηκε με επιμονή και φυσιοθεραπείες.
Έτσι στις 28 Ιουλίου έγινε η πρώτη προσπάθεια να απελευθερωθεί. Αντί όμως να χαρούμε η θλίψη ζωγραφίστηκε στα πρόσωπά μας καθώς το πουλί δεν μπόρεσε να πάρει ύψος και χρειάστηκε να το μαζέψουμε μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα. Ήταν ζωηρή και πολύ δυνατή, ενώ τις δύο επόμενες ημέρες έδειχνε με όλη της την ψυχή πως ήθελε να ξαναπετάξει.
Το Σάββατο λοιπόν 30 Ιουλίου θα απελευθερώναμε κι άλλες Σταχτάρες οπότε αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε ξανά μήπως πετάξει και το συγκεκριμένο πουλί.
Πρώτα απελευθερώσαμε τα δύο άλλα πουλιά κι έπειτα ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε πάλι τη μικρή μας «φίλη». Ελαφριά ώθηση στον αέρα και αρχίζει να φτεροκοπάει αδιάκοπα δίχως όμως να μπορεί να πάρει ύψος, οπότε προσγειώνεται στο έδαφος. Έλεγχος του πουλιού φτερό προς φτερό και παίρνουμε θέση για μία ακόμα προσπάθεια. Αυτή τη φορά το πουλί πολύ γρήγορα κερδίζει ύψος χτυπώντας γρήγορα και δυνατά τα φτερά του. Το παρακολουθούμε να απομακρύνεται δίχως να το αφήσουμε από τα μάτια μας, ενώ αισθήματα χαράς πλημμυρίζουν το κορμί μας. Δεν αφήνουμε το βλέμμα μας από πάνω του έως ότου γίνεται κουκίδα στο βάθος του ορίζοντα η οποία γρήγορα σβήνει.
Ήταν η τρίτη Σταχτάρα με κάταγμα στη φτερούγα που απελευθερώσαμε φέτος, κάποιες άλλες δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Κάθε όμως επιτυχή επανένταξη μας προσφέρει γνώσεις και εμπειρία για να μπορέσουμε να σώσουμε άλλα ζώα του ίδιου ή διαφορετικού είδους.
Η πρώτη σταχτάρα με κάταγμα απελευθερώθηκε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1992 ή 1993. Εκείνο το πουλί είχε απελευθερωθεί στην Καλαμαριά. Επίσης έως τώρα σχεδόν οι μισές από τις σταχτάρες που έχουμε παραλάβει έχουν απελευθερωθεί ανεβάζοντας τον αριθμό των ζώων που έχουν επανενταχθεί από τη Δράση για την Άγρια Ζωή στη φύση σχεδόν στα 200.
Τα συγχαρητήρια στη Χρυσούλα για την καταπληκτική δουλειά που κάνει.
Ελληνικά
English (UK) 












