Hermann’s tortoise (Testudo Hermanni)
Γεωγραφικό εύρος: Νότια Ευρώπη (Γαλλία, Κορσική, Σαρδηνία και Ισπανία, Ελλάδα, Ιταλία, Τουρκία). Μεσογειακά οικοσυστήματα και πυκνοί θαμνότοποι.
Ηλικία: Την υπολογίζουμε με βάση τις γραμμώσεις στο καβούκι, όπου φαίνεται και η ανάπτυξή της. Στη φύση η χελώνα ζει γύρω στα 50 έτη, σε αιχμαλωσία ζει 70 έτη.
Θηρευτές: Πετροκούναβο, ασβός, αλεπού, αγριογούρουνο, κοράκι, σκύλοι και οι άνθρωποι.
Συμπεριφορά: Ψυχρόαιμο είδος, το οποίο προσαρμόζει το μεταβολισμό του στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Πέφτει σε χειμερία νάρκη.
Αναπαραγωγή: Οι χελώνες είναι μοναχικά ζώα, και συναντιούνται μόνο για να ζευγαρώσουν. Η αρσενική χελώνα δαγκώνει το καβούκι της θηλυκής για να την ακινητοποιήσει. Στη φύση, οι θηλυκές μπορούν εύκολα να ξεφύγουν, αλλά όταν βρίσκονται σε αιχμαλωσία υπάρχει δυσκολία, οπότε πρέπει να υπάρχει επαγρύπνηση.
Οι θηλυκές μπορούν να ζευγαρώσουν με πολλές αρσενικές χελώνες. Διατηρούν το σπέρμα τους για 4-5 χρόνια, οπότε μπορούν να γεννήσουν γονιμοποιημένα αυγά και χωρίς να ζευγαρώσουν. Η θηλυκή χελώνα γεννά 1 έως 5 αυγά, μία με τρεις φορές το χρόνο.
Το γένος των εμβρύων εξαρτάται από την επώαση. Τα αυγά εκκολάπτονται τις 15 πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου, με τις πρώτες βροχές.
Απειλές: Αστικοποίηση, αγροτική γη, scrubbing, αυτοκίνητα, συχνές πυρκαγιές, παράνομη συλλογή.
Τρόποι Ενίσχυσης: Προστατεύουμε το βιότοπο των χελωνών, δεν τις αγοράζουμε ή τις εγκαταλείπουμε, εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, δημιουργία προστατευόμενων περιοχών, σύλλογοι.
Προστασία: Σύμβαση της Βέρνης – Παράρτημα ΙΙ & Οδηγία 92/43/ΕΟΚ.
Η κατάσταση για την Ελληνική χελώνα δεν διαφέρει κατά πολύ. Την αναγνωρίζουμε από τις προεξοχές που έχει στο πίσω μέρος των ποδιών της. Κατάγεται κυρίως από τη Βόρεια Αφρική. Η μεγαλύτερη απειλή της είναι τα οχήματα.
Στη Δράση βρίσκουμε πολλές χελώνες. Ορισμένες έχουν χτυπηθεί από αυτοκίνητο, ή ακόμα και από χλοοκοπτική μηχανή. [Η χελώνα αυτή δεν έχει καθόλου νύχια, ενώ θα έπρεπε να έχει πέντε.]
